ต้องทำยังไงหืม
posted on 07 Sep 2009 19:53 by angelic-yuไม่ได้อยากจะพูดจาพร่ำเพ้อ
ไม่ได้อยากให้สิ่งที่อยู่ในความจำหรือสิ่งที่อยู่ในใจไปเปนภาระใคร
มันก็หนักหนา ถ้าหาเรื่องใหม่มาแทนเรื่องเก่าไม่ได้
เรื่องเก่ามันก็จะไม่หายไปจากใจ
หลายคนบอกว่าเธอไม่ดีแบบนั้น ไม่คู่ควรกับชั้นแบบนี้
คำพูดพวกนั้นอาจะเป็นแค่คำปลอบใจคนดื้อแบบชั้น
แต่มันไม่เกี่ยวกันเลย ทุกคนพยามเต็มที่กับเรื่องน่าเบื่อนี้แล้ว
ชั้นเองก็พยามเต็มที่ แต่ยิ่งพยายามมันยิ่งยากที่จะหายไป
แทบทุกที่ในบ้านนี้เคยมีเธอ พอกลับมาทุกอย่างก็วนกลับมาให้คิด
ทำไมน๊า ชั้นไม่ลืมง่ายเหมือนเธอบ้าง
ชั้นชั้นต่อสายจากสมองหรือจากใจ ที่ไหนก็ได้ที่มีเธออยู่
แล้วดึงข้อมูลส่วนของเธอออกมาซะ จะไรท์เก็บหรือลบทิ้งก็ได้ มันก็คงจะดี
อย่างน้อย มันก็ไม่หนักที่ชั้นคนเดียว
แต่มันทำไม่ไ้ด้เลย ต้องทำยังไงล่ะ
ถามตัวเองด้วยคำถามโง่ๆว่าลืมเธอได้รึยัง
คำตอบโง่ๆก็ตอบเลยว่าไม่ได้เลย เหมือนจะพยามจะลืมให้ได้ หายๆไปบ้าง
แต่ก็ย้อนกลับมาทำร้ายชั้นอยู่ดี
คำถามโง่ๆก็ถามขึ้นมาอีกว่าแล้วเมื่อไหร่จะทำได้
มันกำหนดไม่ได้หรอก ชั้นมันนิสัยแบบนี้แหล่ะ
ชะั้นไม่ใช้คนที่จะมาพูดว่าไม่เสียใจที่มีเธอเข้ามา
เพราะเธอเป็นสิ่งที่ชั้นเสียใจ ชั้นเสียใจที่เจอเธอ
เพราะไม่อย่างงั้น พวกเราก็คงไม่เป้นกันแบบนี้ ไม่เจอกันยังจะดีกว่าเลย
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เรื่องของน้องที่ห่างกันไปแล้ว
ดีแล้วที่ๆนี่ไม่มีใครเข้ามาอีก
จะไม่ได้ต้องให่ใครมาเห้นความทุเรดความอ่อนแอของตัวเอง
ทีไม่รู้ว่าจะไประบายออกได้ที่ไหน
คิดถึงน้องจังเลย น้องสาวที่รักคนเดียว
ทำไมน๊ะ มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมใครๆก็ไม่ปล่อยให้เราตั้งตัว
ไม่ชอบการลาจาก ไม่ชอบการเลิกลา
ยังไงก็รักน้องแล้วก็ยังคิดถึงน้องเสมอเลย
แต่ไม่มีโอกาสที่จะได้คุยกันเจอกัน อีกต่อไปแล้ว
แล้วเราลืมคนที่เคยเข้ามาในชีวิตไม่ได้หรอกนะ
ไม่ได้แข็งแรงขนาดนั้น ให้ทำเหมือนตอนไม่เคยเจอกัน ทำไม่ได้หรอก
คิดถึงอยู่คนเดียวเนี่ยทรมานจังเลยนะ
ขอโทดนะ ขอโทดจิงๆ ไม่มีโอกาสได้ขอโทดเลยซักเรื่องที่ไม่ดี
ไม่มีโอกาสขอโทดหรือพูดกันอีกต่อไปแล้ว
ขอโทดตรงนี้ละกัน ถึงน้องรักพี่จะไม่ได้เข้ามาเห็นก็เถอะ
พี่สาวคนนี้รักน้องนะ น้องสาวที่รักคนเดียวของพี่